Uyanmadım sabahları
Hep güneş doğduktan sonra
kalktım yatağımdan.
Sormasın seni.
Anlamasın oda,
Bilmesin istedim
uzaklarda olduğunu...

hep,
yorganın altına gizlendim.
Sımsıkı yumdum gözlerimi,
Uyuyormuş gibi yaptım.
Sensiz bir gün daha doğasın,
olmasından istedim..

Yaşamadım geceleri.
Sen yoksun,
Rüya bile görmedim
uykularımda.
Sen gelemezsin
rüyalarıma.
Uzaklardasın diye.

Ağlamadım geceleri,
yoksun.
Hiç hüzünlenmedim,
bilmesin gecede,öğrenmesin
Uzaklarda olduğunu.
Daha fazla boğmasın,
Yutmasın karanlığında
diye...

Ne doğuşunu izledim
nede batışını güneşin.
kafamı cevirip bakamadım bile
yıldızlara..

Uzaklardasın diye
Hiçbirşey yapmadım,
belki alınırsın...
Adını bile almadım ağzıma,
kıskanırsın..
Gezdiğimiz yerlere gitmedim
yoksun..
diye.

Sabahları kalkmadım yatağından
Belki ben uyanmadan
Dönersin uzaklardan..

(BUDA BENIM CEVABIM)

Üç beş sayfa koydum masaya
Birde kalem aldım elime
Bir sayfa benim, bir sayfa senin
Son sayfada bizimdi
Beni bir satırda anlattım
Seni bir sayfada
Bizim sayfamız boş kaldı
Kalemden kıskandım, kağıttan kıskandım
Bizi kendimize sakladım
O boş sayfanın yerine
Bize ait her şeyi
Kalbime yazdım.

genç kız ve genç erkek birbirlerinden habersiz farklı şehirlerde yaşamlarını sürdürüyorlardı ve birbirlerini tanımıyorlardı hiç.ta ki kız ile erkeğin ortak arkadaşları olan ahmetin erkeğin yanına gitmesi ile birbirlerinden haberleri oldu...üçü de farklı şehirlerdeydi ama nasip derler ya gerçek nasip gerçek kısmet bu olsa gerek...bi şekilde kız ile erkek ahmet sayesinde tanıştılar.erkek kız ile arkadaş olmak istiyordu fakat kız pek yanaşmıyordu ama kız da istiyordu bunu çünkü kız az da olsa hoşlanmıştı erkekten fakat kızın önceki ilişkisi onu çok yıprtmıştı çünkü önceki erkek arkadaşı onu aldatmıştı ve bu da kızı fena halde üzmüş intiharın eşiğine kadar getirmişti...erkek durumu bildiği için kızı inandırmaya onu aldatmayacağına yeminler ediyordu ama kız da haklı olarak kabul etmiyor bi daha aldatılırım korkusunu hala yüreğinde hissediyordu.tam 1 şubat günü tüm ısrarlara dayanamayan kız erkeğe "AŞKIM"dedi erkek nasıl mutlu olmuştu adeta gözlerinin içi gülüyordu ve 1 şubat iki yeni aşığın çıkmaya başladıkları gün olarak tarihe yazıldı.çok iyi giden ilişkileri vardı fakat kızın kıskançlıkları,erkeğin vurdumduymazlığı bu ilişkiye bi son getirmişti adeta.kız ayrılalım diyordu ama erkek bunu bir türlü kabul etmiyordu çünkü biliyordu eğer ayrılırsa onsuz yapamazdı ama kız da istemiyordu ayrılmayı ancak kız ne onun daha fazla üzülmesini ne de kendinin daha fazla üzülmesini istemiyordu ve ayrıldılar.ama erkek dayanamadı aradı hemen"seni seviyorum ne olur beni bırakma"dedi ve kız biraz duraksadı ama yine aynı sonuç ayrıydılar.daha sonra erkeğin aşırı ısrarına dayanamayan kız "tamam ayrılmayalım ama lütfen hiç kavga etmeyelim"dedi ve tekrar başladılar ilişkiye...ancak bu ilişkide ters giden birşeyler vardı evet ters giden birşeyler vardı çünkü bu iki sırılsıklam birbirine aşık iki genç yine ayrıldılar...bu ters giden şeyi bulmak için hiç çabalamadılar daha doğrusu ikisinden de bi konuşma gelmedi erkek zaten böyle konuları konuşmayı bilmezdi,beceremezdi..kız ise o da erkek konuşmuyor diye konuşmadı bu ikinci ayrılık tam bir hafta sürdü artık erkek dayanamadı aradı fakat kız da bi değişme vardı çok soğuk konuşuyordu kız ne olmuştu neden böyle soğuk konuşuyordu kız hatta kız bi ara saçmaladı ben okulumu değiştirdim başka bir yerdeyim artık beni bulamazsın hatlarımı da değiştireceğim deyince genç adeta yıkıldı...1 gün sonra akşam genç onu aradı ama ankesörlü telefondan çünkü kız artık onun numarasını gördüğünde ya telefonu açmıyor ya da meşgule çeviriyordu.erkeğin aradığını bile bile kız telefonu açtı "efendim"diye sanki o soğukluk gitmişti kızdaki erkek de bundan biraz olsun yararlanmak istedi ve biraz konuştuktan sonra barıştılar ikiside birbirlerine ne kadar çok sevdiğini ne kadar özlediklerini söylediler...aradan tam 6 yıl geçti bu iki aşık şimdi birbirlerine daha sıkı bağlılar çünkü artık ikisininde sol elinde aynı yüzük var...

Özlemek


Birden özleyiveriyorsunuz...
Çoktan unuttuğunuzu sandığınız
ya da yalnızca bir kere karşılaştığınız
ve özlemek için yeteri kadar tanımadığınız birini
bir sabah çılgınca özleyerek uyanıyorsunuz.

Rüyalarınız, içinizdeki o gizli, esrarını ele vermez büyücü,
siz çarşaflarınızın arasında,
bütün tehlikelerden uzak,
güvenle yattığınızı sandığınız bir anda,
usulca ruhunuza sokulup,
sizden habersiz oralara yığılmış cephanelikleri
birer birer ateşleyiveriyor.
İnfilaklarla sarsılarak uyanıyorsunuz.
Hayatınızda olmayan birini hayatınıza almak,
ona dokunmak,
onun sesini duymak için kıvranırken buluveriyorsunuz kendinizi...

Özlemek, o yakıcı istek,
bilinen herşeyi ve önem sırasını değiştiriveriyor.
Özlediğiniz ise çok uzaklarda...
Yanında olmasını istediğiniz halde
yanınızda olmayan bir tek kişi,
yanınıza bile yaklaşmadan,
hatta onu özlediğinizden
ve onu istediğinizden haberdar bile olmadan,
bütün hayatı,
bütün görüntüleri eritip
başka kılıklara sokuyor...